ازرقی هروی › شمارهٔ ۸۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ناشاد مرا ، ای بت نوشاد ، مکن / از داد خدا بترس و بیداد مکن
نیکویی کن مرا ببد یاد مکن / مر خصم مرا از غم من شاد مکن