باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نفس شومم بدنیا بهر آن است / که تن از بهر موران پرورانست
ندونستم که شرط بندگی چیست / هرزه بورم بمیدان جهانست