باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۰۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مو که چون اشتران قانع به خارم / جهازم چوب و خرواری ببارم
بدین مزد قلیل و رنج بسیار / هنوز از روی مالک شرمسارم