باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۴۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مو آن دلدادهٔ بی خانمانم / مو آن محنت نصیب سخت جانم
مو آن سرگشته خارم در بیابان / که چون بادی وزد هر سو دوانم