باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۱۹۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دلی دیرم که بهبودش نمی‌بو / سخنها میکرم سودش نمی‌بو
ببادش میدهم نش میبرد باد / در آتش می‌نهم دودش نمی‌بو