باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۲۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شبی دیرم زهجرت تار تارو / گرفته ظلمتش لیل و نهارو
خداوندا دلم را روشنی ده / که تا وینم جمال هشت و چارو