باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۲۰۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نوای ناله غم اندوته دونو / عیار قلب خالص بوته دونو
بوره سوته دلان واهم بنالیم / که قدر سوته دل دلسوته دونو