باباطاهر › دوبیتی شمارهٔ ۲۰۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مکن کاری که پا بر سنگت آیو / جهان با این فراخی تنگت آیو
چو فردا نامه خوانان نامه خونند / تو وینی نامهٔ خود ننگت آیو