ملک‌الشعرای بهار › بهار در اسفند| ” میراث‌دار ادب پارسی “

امسال شگفتی به کار آمد / کاسفند نرفته نوبهار آمد
زان پیش که جمره بر درخت افتد / اشکوفه برون ز شاخسار آمد
دم برنکشیده خاک‌، دزدیده / خمیازهٔ گیتی آشکار آمد
سرمای عجوز نابیوسیده / گرمای تموز را دچار آمد
دی گشت هزیمتی‌، که‌زی بستان / از فروردین طلایه‌دار آمد
انبوه بنفشه چون سپاه مور / کز لشگر جم به زینهار آمد
نرگس به مثال دیده‌بان برخاست / لاله به مثال نیزه‌دار آمد
سر پیش فکنده موی ژولیده / شنبل به لباس سوکوار آمد
واندر لب جو صنوبر و ناژو / با سرو بنان به یک قطار آمد
بر شاخ شجر درفش فروردین / جنبنده ز باد و مشگبار آمد