نخلی که قد افراشت به پستی نگراید / شاخی که خم آورد دگر راست نیاید
ملکی که کهن گشت دگر تازه نگردد / چون پیر شود مرد، دگر دیر نپاید
فرصت‌مده از دست‌چو وقتی‌به کف افتاد / کاین مادر اقبال همه ساله نزاید
با همت و با عزم قوی ملک نگهدار / کز دغدغه و سستی کاری نگشاید
گر منزلتی خواهی با قلب قوی خواه / کز نرم‌دلی قیمت مردم نفزاید
با عقل مردد نتوان رست ز غوغا / اینجاست که دیوانگیئی نیز بباید
یا مرگ رسد ناگه و آسوده شود مرد / یا کام دل از شاهد مقصود برآید
راه عمل این است بگویید ملک را / تا جز سوی این ره، سوی دیگر نگراید
یاران موافق را آزرده نسازد / خصمان منافق را چیره ننماید