بهارا بهل تا گیاهی برآید / درخشی ز ابر سیاهی برآید
درین تیرگی صبر کن شام غم را / که از دامن شرق ماهی برآید
بمان تا درین ژرف یخ‌زار تیره / به نیروی خورشید راهی برآید
وطن چاهسار است و بند عزیزان / بمان تا عزیزی ز چاهی برآید
درین داوری مهل ده مدعی را / که فردا به محضرگواهی برآید
به بیداد بدخواه امروز سرکن / که روز دگر دادخواهی برآید
برون آید از آستین دست قدرت / طبیعت هم از اشتباهی برآید
برین خاک، تیغ دلیری بجنبد / وزین دشت، گرد سپاهی برآید
گدایان بمیرند و این سفله مردم / که برپشت زین پادشاهی برآید
نگاهی کند شه به حال رعیت / همه کام‌ها از نگاهی برآید
ز دست کس ار هیچ ناید صوابی / بهل تا ز دستی گناهی برآید
مگر از گناهی بلایی بخیزد / مگر از بلایی رفاهی برآید
مگر از میان بلاگرمگاهی / ز حلقوم مظلوم آهی برآید
مگر ز آه مظلوم گردی بخیزد / وزآن گرد صاحب کلاهی برآید