ملک‌الشعرای بهار › بدان و بگوی| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سخن چوگویی سنجیده گوی در مجلس / که از کلام نسنجیده خوار گردد مرد
درست گوی و ادب ورز و بر گزافه مرو / صریح باش و به‌ جد کوش و گرد هزل مگرد
بسا سخن که ازو خاست بحث و جنگ و قتال / بسا عمل که از او زاد رشگ و کین و نبرد
گر آنچه گویی دانی‌، بری فراوان سود / ور آنچه دانی گویی‌، کشی فراوان درد
نه هرکه هرچه توانست کفت‌، بایدگفت‌! / نه هرکه هرچه توانست کرد، بایدکرد!