در زمان پهلوی شاهنشه ایران، کزو / کشور ایران ز قید هرج و مرج آزاد شد
هرکسی آشفته بود از شفقتش آسوده گشت / هرکجا ویرانه بود از همتش آباد شد
هر دل افسرده از او شعلهٔ شادی کشید / هر دژ مخروبه از او غیرت نوشاد شد
عزت عصر قدیم و ذلت عهد اخیر / آن یکی با یاد آمد وین یکی از یاد شد
کی کند جیش حوادث رخنه دراین مرز و بوم / زان که ایران را حصار از آهن و پولاد شد
وز نفاذ امر خسرو، کوهکن را در عمل / مته شیرین‌کارتر از تیشهٔ فرهاد شد
گر بساط جم برفتی بر سر باد و هوا / زین شه جم رتبه خاک کوه‌ها بر باد شد
دیگران در جهل کوشیدند و شه کوشد به علم / زان که داند که ارتقای کشور از استاد شد
نی به بابل بلکه در هر نقطهٔ کشور ز علم / ریخته بنیادها زین شهریار راد شد
بر مراد شاه، فارغ چون که دستور علوم / زبن دبیرستان.خوش‌بنیاد محکم لاد شد
کلک مشکین بهار از بهر تاریخش نوشت / این دبیرستان به یمن پهلوی بنیاد شد