ملک‌الشعرای بهار › از یک مضمون عربی| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون همه درکینه با من چرخ نیلی‌رنگ شد / سنگ گشتم‌شیشه گرشد،‌شیشه گشتم سنگ شد