ملکالشعرای بهار › به مناسبت کوتاه کردن زنان گیسوان خود را| ” میراثدار ادب پارسی “
شنیدم در امربکا گروهی / دل از عشق زنان یکسو کشیدند
ز دست بیوفاییهای نسوان / در آغوش جوانان آرمیدند
همانگه دستهای در شهر پاریس / سوی ابن ماجرا با سر دوبدند
چنان شد رسم کار بچهبازی / که گفتی زن از اول نافربدند
زنان از دیدن این غبن فاحش / سرانگشت پشیمانی گزیدند
پس آنگه بهر استرضای مردان / به فرم امردان کسوت گزیدند
به بر کردند رخت تنگ و کوتاه / سراسر زلف با مقراض چیدند
شد اینمد درجهانمقبولوهرجا / زنان گیسوی مشکافشان بریدند
به ایران هم سرایت کرد این کار / زنان فرمودهٔ شیطان شنیدند
طلایین طرّه و مشکین کلاله / درو کردند و قلب ما دریدند
سر خود را کچل کردند و زین غم / دل ما را به خاک وخون کشیدند
به یک تقلید بیجا این بلا را / دودستی بر سر خود آوربدند
سخن کوته کنم دور از عزیزان / زنان یکسر به گیس خویش ریدند
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.