ملک‌الشعرای بهار › ترجمه یکی از قطعات ژان ژاک روسو| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون سرابند سفلگان از دور / که نمایند بحرهای علوم
هرچه نزدیک‌تر شوی سویشان / لاجرم بیشتر شوی محروم
رادمردان ز دور همچون کوه / ناپدیدند و قدرشان مکتوم
سویشان هرچه می‌شوی نزدیک / قدرشان بیشتر شود معلوم
گر نجومت به چشم خرد آیند / گنه از چشم تو است نی ز نجوم