ملک‌الشعرای بهار › قطعه| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای بهار طور نمیری که بگن شکرکه مرد / گور بگورکه ز دستش بعذاب عالم بود
خوب آدم بمیره طورکه مخلوق بگن / ایها الناس کیک‌ه مرد عجب آدم بود