ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۲۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به بدگوهران وام هرگز مده / چو دادی بر آن خواسته دل منه
هم از بدنژادان و بدگوهران / مکن‌ وام کش هست و خشی گران
پی زر دراستد همی بر درت / پیمبر فرستد همی در برت
زیان‌ها بسی هست از ایدر ترا / مکن وام از مرد بدگوهرا