ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۵۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گرت خویش باشد زن شرمگین / ورا شوی دانای زیرک گزین
جوان خردمند داننده راه / بود همچو ورزیده خاک سیاه
که چون از برش تخم بپراکنی / از او گونه‌گون لاله و گل چنی