ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۶۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

کسی کش‌فکندی‌وکردیش‌خوار / مدارش‌ به ‌نزدیک خویش استوار
چو خواهی کنی‌دستکیری زکس / بجوی آبرومند نادسترس