ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۸۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چو گشتی توانگر به داد و دهش / فرومایهٔ پست را برمکش
که این مردمان خداناشناس / ندارند از مرد مهتر سپاس