ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۹۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به نزدیک مام و پدر بنده باش / به فرمانگرای و نیوشنده باش
جوان کش بود زنده مام و پدر / بود، چون به بیشه درون‌، شیر نر
چمد اندر آن بیشه نامدار / نترسد ز کس گاه جنگ و شکار
هم آن پورکش مرد مام و پدر / بود چون زنی بیوه و دربدر
کجا زو ربایند هرگونه چیز / نه دست ستیز و نه پای گریز