ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۱۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بود دشمن کهنه‌، مار سیاه / که صد سال دارد به دل کین نگاه
بدان کینه‌ور دوستی نو مکن / که ناگه کشد از تو کین کهن