ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۱۱۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شنا گرچه به دانی ای مرد مه / به آب ستبر اندرون پا منه
مبادا ز ناگه رباید ترا / سبک‌جان ز تن برگراید ترا
کسی کاز خرد باشدش هیچ بهر / ننوشد به امید پازهر، زهر