ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۱۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

به تاراج مردم منه پای پیش / زر کس میامیز با مال خویش
که مال تو نیز از میان گم شود / چو آلوده با مال مردم شود
زری کاندر او دیگری رنج برد / نبایست آن را زر خود شمرد
چو برداشتی دسترنج کسان / رود دسترنج تو نیز از میان