ملک‌الشعرای بهار › فقرۀ ۱۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بود آدمی کودکی شیرخوار / پذیرنده ی خوی‌ها بی‌شمار
چو خویی پذیرد در استد بدان / نگر تا نگیری تو خوی بدان