ملک‌الشعرای بهار › محشور شدن دو خانواده| ” میراث‌دار ادب پارسی “

این کشاکش بسی نگشت دراز / که شدند آن چهار تن دمساز
دل این جنس خوبروی ظریف / هست مانند آبگینه لطیف
که به اندک فشار می‌شکند / پیش سختی مقاومت نکند
زن در اول چو موم سرد بود / دیر پذرای نقش مرد بود
دیرپذرای و خویشتن‌دار است / سخت‌کوش و محافظت‌کار است
لیک چون گرم گشت در کف مرد / غیر نرمی چه می‌تواند کرد
موم‌ چون گشت گرم‌ و نیمه گداخت / هرچه خواهی ازو توانی ساخت