ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

مخلوق جهان به گرگ مانند درست / با قادر عاجزند و بر عاجز چست
سستند به گیرودار چون باشی سخت / سختند به کارزار چون باشی سست