ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۱۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در ماتمت ای‌ملک‌، مُلک خون بگریست / وز سوز تو در افق فلک خون بگریست
تا خاک‌نشین شدی تو ای گنج کمال / زین‌غصه سماک‌بر سمک خون بگریست