ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر مانده و ناتوان و گر خسته و زار / ما وز طلبش دست کشیدن‌، زنهار
افتان خیزان رسیم تا منزل دوست / پرسان پرسان روبم تا خیمهٔ یار