ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بر درگه خود پلنگ دربان کردن / بر گلهٔ خویش گرگ چوپان کردن
سگ در بغل و مار به دامان کردن / بهتر که جوی به سفله احسان کردن