ملک‌الشعرای بهار › شمارهٔ ۶۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای روح روان که فارغ از این بدنی / جویای عزیزکردهٔ خویشتنی
ای خفته به خاک‌، من تو هستم تو منی / من فرزندم تو مادر ممتحنی