ای دلبر من، تاج سر من / یک دم ز وفا، بنشین بر من
نازت بکشم ای مایهٔ ناز / بارت ببرم ای دلبر من
وای از تو که سوخت پروانه صفت / شمع رخ تو بال و پر من
رحمی که بسوخت عشق تو مرا / چندان که نماند خاکستر من
ای مرغ سحر این نامه ببر / نزد صنم گل پیکر من
لیلای منی مجنون توام / من بندهٔ تو تو سرور من
دل شد ز غمت چون قطرهٔ خون / وز دیده چکید در ساغر من
ویرانه شود آن خانه که نیست / روشن ز رخت ای اختر من
لطفت شکرست قهرت شررست / هم نوش منی هم نشترمن
هرجا گذری با صوت خوشت / خاک ره توست چشم تر من
گوید که «بهار» نالد چو هزار / ناکرده نظر بر منظر من