ملک‌الشعرای بهار › باد صبا (در دستگاه شوشتری)| ” میراث‌دار ادب پارسی “

باد صبا بر گل گذر کن / برگل گذر کن
وز حال گل ما را خبر کن / ای نازنین
ای مه‌جبین / با مدعی کمتر نشین
بیچاره عاشق ناله تا کی / یا دل مده یا ترک سر کن -‌ ترک سر کن
شد خون‌فشان چشم تر من / پر خون دل شد، ساغر من
ای یار عزیز مطبوع و تمیز / در فصل بهار با ما مستیز
گل چاک غم برپیرهن زد -‌برپیرهن زد / از غیرت آتش در چمن زد
ازغیرت آتش در چمن زد / بلبل چو من
شد در چمن / دستان سرا بهر وطن
ایرانیان از بهر خدا / یک دل شوید از صدق و صفا
تا چند نفاق تا کی دغلی / تا چند غرض تاکی دو دلی
آخر بس است این بد عملی / بس است این منفعلی