ز فروردین شد شکفته چمن / گل نوشد زیب دشت و دمن
بهار آمد با گل و سنبل / ز بیداد گل نعره زد بلبل
دل بلبل نازک است ای گل / دل او را از جفا مشکن
بهار از گل سایبان دارد / دربغا کز پی خزان دارد
دلم گشت از چرخ بوقلمون / چو جام می لب به لب پرخون
شد از ستمت / ز دست غمت
مجنون دل من / محزون دل من
نگارا رحمی نما به چشم ترم / که من از زلفت بتا شکسته ترم
اگر بردم جان از غم دوران / ز درد فراق تو جان نبرم
عزیز دلم بت چگلم آبروی چمن / بهار مرا خزان منما نازنین گل من