ابوسعید ابوالخیر › رباعی شمارهٔ ۱۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر بر در دیر می‌نشانی ما را / گر در ره کعبه میدوانی ما را
اینها همگی لازمهٔ هستی ماست / خوش آنکه ز خویش وارهانی ما را