ابن حسام خوسفی › غزل شمارهٔ ۶۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دل اگر رود ز حریم کوی تو ای صنم به کجارود؟ / عجبا کسی که مقیم شد به بهشت عدن کجا رود

چو نه از خطا به نسیم مشک دلم مقید زلف تست / تو رها مکن که ز چین زلف تو گر رود به خطا رود

ز شمیم طرّه ی عنبرین تو شمّه ای به صبا رسید / که نسیم او همه شب زبوی خوش تو غالیه سا رود

به زیارت دل خستگان ز ره صفا گذری بکن / چه کسی که او به طواف کعبه ی حق رود به صفا رود

دل و دینت ابن حسام درسرکار و عشق بتان بشد / خبرت شود که ازین معامله بر سر تو چها رود