رخت نمونه ی صورت نگار چین باشد / عجب که درهمه چین صورتی چنین باشد
به آستانه ی جنت فرو نیارد سر / سری که بر سر کوی تو برزمین باشد
هوای باغ و تمنای راغ در سر نیست / مراکه داغ هوای تو بر جبین باشد
دهان ز چشم من تنگدل چو پوشانی / مگیر خرده برآن کس که خرده بین باشد
دلم زعشوه ی چشم تو چون تواند رست / که فتنه ایش زهر گوشه درکمین باشد
بریخت مردم چشمت به غمزه خون دلم / برو حلال ولی مردمی نه این باشد
اگر نوازی و گر می کشی ترا زیباست / که نازنین چه کند کان نه نازنین باشد
ز دود سینه ی من گر حذرکنی شاید / که آه سوختگان دود آتشین باشد
شکیب ابن حسام از لب تو ممکن نیست / مگس چگونه شکیبد چو انگبین باشد