ابن حسام خوسفی › غزل شمارهٔ ۸۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خط تو دایره ی مشک گرد ماه کشید / بر آفتاب سواد شب سیاه کشید
دلم به دعوی خون بر غزال چشمت را / سرشک سرخ و رخ زرد را گواه کشید
مقام شیفته حالان پناه طره ی تست / دل مقام شناسم بدان پناه کشید
نوید داد عنایت مرا که لطف عمیم / رقم به عفو تو بر صفحه ی گناه کشید
اگرچه می رود آلوده دامن ابن حسام / به ذیل عاطفت سایه ی الاه کشید