ابن حسام خوسفی › غزل شمارهٔ ۹۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دلا رعنایی سرو از چمن پرس / نسیم طره ی یار از سمن پرس
حدیث آن لب و دندان شیرین / ز مرجان جوی و از درّ عدن پرس
پریشان حالی و دلتنگی من / گهش از زلف و گاهی از دهن پرس
خلاف وعده و پیمان شکستن / از آن کج وعده ی پیمان شکن پرس
درازای شب یلدای هجران / مپرس از من از آن مشکین رسن پرس
دل هم درد من حالم بداند / تو هم درد من از همدرد من پرس
شکر در منطق ابن حسام است / اگر باور نداری از سخن پرس