ابن حسام خوسفی › غزل شمارهٔ ۹۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ما را ازین چمن صنمی گلعذار بس / زیبا رخی چو لاله ازین نوبهار بس
مویی سیاه چون شب و رویی بسان روز / ما را ز دور گردش لبل و نهار بس
جام جهان نمای که دوران به جم سپرد / جان را ز جام او قدحی خوشگوار بس
یار ار به دست لطف شود دستگیر ما / ما را ز دست یار همین دستیار بس
انجا که عاشقان به تمنای خود رسند / ابن حسام را نظر لطف یار بس