ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اسرار غم عشق بگنجینه ماست / دردانه غم در صدف سینه ماست
با هر که در آمیختم از من بگریخت / جز غم که حرف و یار دیرینه ماست