ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۳۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر چه به قلم کام بسی دانی راند / وز نوک قلم مشک توانی افشاند
چون نامه خویشتن بباید خواندن / منویس کتابتی که نتوانی خواند