ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۴۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آن سنبل تر چو بر لب آب آید / گل را ز بنفشه زار او تاب آید
با روی تو خورشید برابر می شد / زلفت به طرفداری مهتاب آید