ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۵۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای باد نشان کوی دلدار بپرس / از ماش دعا رسان و بسیار بپرس
صد بار اگر زیار بر دل بیش است / او را تو بجان او که صد بار بپرس