ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۷۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا نرگس یار لاله گون می بینم / چشمم به میان آب و خون می بینم
از عارضه چشم تو ای بینایی / اندر عجبم ز خود که چون می بینم