ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۸۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

اکنون که نماند مایه حشمت و جاه / آمد اجل و گرفت ما را سر راه
کردیم دراز پای بر بستر مرگ / چون دست تصرف ز تعلق کوتاه