ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۹۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای احمد دلخسته تو با ما چونی / وای تازه گل خّرم رعنا چونی
ما بی تو چو پروانه ز بی پروایی / ای چشم و چراغ ما تو بی ما چونی