ابن حسام خوسفی › رباعی شمارهٔ ۹۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در دست مرض گرچه زبون می آیی / برپای روی و سرنگون می آیی
گر بر سرت آسیا همی گردانند / چون سفله ز آسیا برون می آیی