امیر معزی › شمارهٔ ۵۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نگارا تو دلبند و زیبا نگاری / پسندیده ترکی و شایسته یاری
نبودست حور و پری آشکارا / تو این هردویی پس چرا آشکاری
ز عشق تو بحر محیط است چشمم / تو در بحر چون لؤلؤ شاهواری
به شب دیده بر ماه و پروین‌ گمارم / چو تو لشکر هجر بر من‌ گماری
دو جان و دو دل داری و چون دل و جان / منم بی‌دل و جان‌ که تو هر دو داری